VirtualBox – rodzaje startów

Nasz VirtualBox potrafi uruchomić swoje wirtualne maszyny aż na trzy różne sposoby. Zobacz czym się różnią i wybierz który tryb będzie lepszy dla Twoich potrzeb w wirtualizacji.

Zwykły start (Normal Start) –  jest to zwykły start, naśladujący to w jaki sposób uruchamia się komputer z podłączonym do niego monitorem. VirtualBox otwiera okno i wyświetla w nim obraz z uruchamiania maszyny wirtualnej. Zamknięcie okienka daje opcję restartu, uśpienia lub wyłączenia maszyny.
Ten rodzaj startu zalecany jest kiedy chcemy popracować bezpośrednio na pulpicie systemu operacyjnego maszyny wirtualnej. Jest to też domyślny rodzaj startu, gdy klikniesz bezpośrednio na przycisk “Uruchom” (Start).

Bezgłowy start (Headless Start) – powoduje uruchomienie maszyny wirtualnej ale bez obrazu wideo. Dokładnie tak jak byśmy uruchomili komputer czy serwer bez podłączonego monitora. Choć należy dodać, że minimalny podgląd jest na małym obrazku w głównym oknie Virtualboxa. Ten rodzaj startu najbardziej pasuje do systemów serwerowych, które udostępniają nam swoje usługi w sieci a zarządzanie nimi odbywa się poprzez protokoły zdalne – na przykład SSH czy RDP. Ten tryb jest też właściwym trybem gdy zarządcą virtualboxa (hypervisorem) jest system operacyjny bez środowiska graficznego – częste rozwiązanie w serwerowych środowiskach.  

Oddzielny start (Detachable Start) – połączenie cech dwóch powyższych typów startów. Maszyna startuje normalnie ale można też zamknąć okno z wyświetlanym razem maszyny wirtualnej i wtedy przechodzi do trybu bezgłowego. Tak jak byśmy odłączyć monitor od komputera w serwerowni, na przykład po wykonaniu instalacji. Co ważne, można przełączać się pomiędzy trybem zwykłym a bezgłowym bez konieczności zatrzymywania maszyny.  

A jeśli chcesz mi pomóc w budowaniu tego cyklu – odpowiedz na jedno pytanie. Z góry dzięki 🙂