VirtualBox jest jednym z najpopularniejszych programów do uruchamiania maszyn wirtualnych na zwykłym komputerze. Korzystają z niego osoby uczące się Linuksa, administratorzy, programiści, testerzy, a także wszyscy ci, którzy chcą bezpiecznie sprawdzić inny system operacyjny bez instalowania go bezpośrednio na komputerze.

Wersja Oracle VirtualBox 7.1 wprowadza kilka ciekawych zmian. Nie są to tylko drobne poprawki kosmetyczne. Część z nich pokazuje kierunek, w którym rozwija się VirtualBox: obsługa nowych architektur, większa integracja z chmurą, prostszy interfejs dla początkujących oraz lepsze narzędzia diagnostyczne.

W tym artykule krótko omawiam najważniejsze nowości i wyjaśniam, co mogą oznaczać w praktyce.

Obsługa architektury Arm i Apple Silicon

Jedną z najważniejszych zmian w VirtualBox 7.1 jest obsługa architektury procesorów Arm.

Ma to duże znaczenie szczególnie dla użytkowników komputerów Apple z procesorami Apple Silicon, czyli z serii M. Wcześniej temat wirtualizacji na takich komputerach był bardziej problematyczny, ponieważ świat przez lata był mocno oparty o architekturę x86.

W VirtualBox 7.1 pojawia się możliwość używania hosta z architekturą Arm oraz uruchamiania wybranych systemów gościa dla Arm64.

W praktyce oznacza to, że VirtualBox zaczyna lepiej odpowiadać na zmiany sprzętowe, które zaszły w ostatnich latach. Coraz więcej komputerów nie działa już na klasycznych procesorach x86, dlatego obsługa Arm jest naturalnym i potrzebnym kierunkiem rozwoju.

Warto jednak pamiętać o jednej rzeczy. Obsługa Arm nie oznacza automatycznie, że każdy dowolny system i każda maszyna wirtualna uruchomi się tak samo jak na komputerze z procesorem x86. Nadal trzeba zwracać uwagę na architekturę obrazu systemu, który chcemy uruchomić.

Innymi słowy: na komputerze Arm najlepiej używać systemów przygotowanych dla Arm.

Zmiany w VBoxManage

Wraz z obsługą Arm pojawiły się również zmiany w narzędziu VBoxManage.

VBoxManage to konsolowe narzędzie do zarządzania VirtualBoxem. Dzięki niemu można tworzyć, modyfikować i uruchamiać maszyny wirtualne z poziomu terminala lub skryptów.

W VirtualBox 7.1 dodano możliwość określania architektury platformy podczas tworzenia lub modyfikowania maszyny wirtualnej.

Przykładowo, przy tworzeniu maszyny można wskazać, czy ma być ona przeznaczona dla architektury x86, czy Arm.

Dla zwykłego użytkownika, który wszystko robi z poziomu okna graficznego, może nie mieć to większego znaczenia. Ale dla osób automatyzujących środowiska testowe jest to już ważna zmiana.

Jeżeli ktoś tworzy maszyny wirtualne skryptami, buduje środowiska laboratoryjne albo przygotowuje powtarzalne konfiguracje, takie opcje w VBoxManage mogą być bardzo przydatne.

Lepsza integracja z Oracle Cloud Infrastructure

Kolejną nowością w VirtualBox 7.1 są rozszerzenia związane z Oracle Cloud Infrastructure, czyli OCI.

VirtualBox już wcześniej posiadał pewne możliwości integracji z chmurą Oracle, ale w nowej wersji zostały one rozbudowane.

Z poziomu VirtualBox Managera można wykonywać więcej operacji na instancjach OCI. Chodzi między innymi o zarządzanie instancjami, ich klonowanie czy podgląd wybranych metryk wydajności.

Dla wielu użytkowników domowych ta funkcja prawdopodobnie nie będzie najważniejsza. Jeżeli ktoś używa VirtualBoxa głównie do nauki Linuksa, testowania Windowsa albo tworzenia prostych laboratoriów lokalnych, integracja z OCI może pozostać ciekawostką.

Ale w środowiskach, gdzie łączy się pracę lokalną z chmurą, może to być bardzo przydatne.

Przykład zastosowania:

• przygotowujemy środowisko lokalnie,
• testujemy aplikację w maszynie wirtualnej,
• następnie podobny scenariusz chcemy przenieść do chmury,
• zarządzamy częścią zasobów z poziomu znanego interfejsu VirtualBoxa.

To pokazuje, że VirtualBox nie jest już tylko prostym programem do uruchamiania systemu w okienku. Coraz mocniej próbuje łączyć świat lokalnej wirtualizacji ze środowiskami chmurowymi.

Poziomy doświadczenia w interfejsie

Bardzo ciekawą zmianą są tak zwane poziomy doświadczenia użytkownika.

VirtualBox przez lata miał sporo opcji konfiguracyjnych. To jest jego zaleta, ale dla początkujących użytkowników może być też problemem. Kiedy ktoś pierwszy raz otwiera ustawienia maszyny wirtualnej, może zobaczyć wiele parametrów, których jeszcze nie rozumie.

W VirtualBox 7.1 pojawia się mechanizm, który pozwala dopasować widoczność opcji do poziomu użytkownika.

W uproszczeniu:

• tryb podstawowy pokazuje najważniejsze opcje,
• tryb ekspercki pokazuje więcej szczegółowych ustawień.

To dobra zmiana, ponieważ początkujący użytkownik nie zawsze potrzebuje dostępu do wszystkich parametrów. Na start często wystarczy nazwa maszyny, ilość pamięci RAM, obraz ISO, dysk i podstawowa konfiguracja sieci.

Bardziej zaawansowane opcje mogą poczekać.

Z drugiej strony osoby, które dobrze znają VirtualBoxa, nadal mogą korzystać z pełnego zestawu ustawień.

Moim zdaniem to dobry kierunek. Program nie powinien zmuszać początkującego użytkownika do rozumienia wszystkich zaawansowanych ustawień od razu. Lepiej pozwolić mu zacząć od prostych rzeczy, a dopiero później stopniowo odkrywać kolejne możliwości.

Narzędzie do zbierania logów

Kolejną nowością jest narzędzie do zbierania logów, czyli VirtualBox Log Collector.

W praktyce chodzi o łatwiejsze zebranie informacji diagnostycznych, które mogą pomóc w rozwiązywaniu problemów.

Każdy, kto korzystał z wirtualizacji trochę dłużej, wie, że czasami maszyna wirtualna po prostu nie działa tak, jak powinna.

Przykładowe problemy:

• system gościa się nie uruchamia,
• nie działa sieć,
• występują problemy ze sterownikami,
• maszyna zawiesza się podczas startu,
• pojawiają się błędy po aktualizacji,
• coś działa inaczej na różnych komputerach.

W takich sytuacjach logi są bardzo ważne. Problem w tym, że początkujący użytkownik często nie wie, gdzie ich szukać i które pliki są istotne.

Narzędzie VBoxBugReport ma ułatwiać zebranie potrzebnych informacji. Może przygotować raport zawierający dane dotyczące systemu, sterowników, sieci, zdarzeń i konfiguracji maszyn wirtualnych.

Taki raport można później przekazać osobie, która pomaga diagnozować problem, albo wykorzystać go samodzielnie podczas analizy.

Dla użytkowników zaawansowanych to po prostu wygodniejsze narzędzie diagnostyczne. Dla początkujących może to być sposób na zebranie informacji bez ręcznego szukania plików w różnych miejscach systemu.

Co te zmiany oznaczają dla zwykłego użytkownika?

Jeżeli używasz VirtualBoxa do prostych zadań, na przykład do uruchomienia Ubuntu Servera, testowania Linuksa albo nauki administracji, nie każda z tych zmian będzie dla Ciebie od razu kluczowa.

Najbardziej odczuwalne mogą być:

• prostszy interfejs dzięki poziomom doświadczenia,
• lepsza diagnostyka problemów,
• obsługa Arm, jeśli korzystasz z komputera Apple Silicon.

Integracja z OCI będzie bardziej interesująca dla osób, które korzystają z chmury Oracle albo chcą łączyć lokalne środowiska z zasobami chmurowymi.

Z kolei zmiany w VBoxManage docenią osoby, które automatyzują pracę z VirtualBoxem.

Czy warto aktualizować VirtualBoxa do wersji 7.1?

Jeżeli korzystasz ze starszej wersji VirtualBoxa i wszystko działa poprawnie, nie zawsze trzeba aktualizować program natychmiast. W środowiskach produkcyjnych lub szkoleniowych warto najpierw sprawdzić, czy nowa wersja działa poprawnie z używanymi maszynami.

Jeżeli jednak dopiero zaczynasz albo tworzysz nowe środowisko testowe, warto rozważyć instalację aktualnej wersji VirtualBoxa.

Szczególnie wtedy, gdy:

• korzystasz z nowszego sprzętu,
• używasz komputera z Apple Silicon,
• chcesz testować maszyny Arm,
• zależy Ci na poprawkach i nowych funkcjach,
• chcesz korzystać z ulepszonego interfejsu.

Jak zawsze przy aktualizacji narzędzi do wirtualizacji, dobrze jest wcześniej zrobić kopię ważnych maszyn albo przynajmniej wykonać eksport maszyny do pliku OVA.

Podsumowanie

VirtualBox 7.1 nie jest tylko kosmetyczną aktualizacją. Wprowadza kilka zmian, które mogą być ważne zarówno dla początkujących, jak i bardziej zaawansowanych użytkowników.

Najważniejsze nowości to:

• obsługa architektury Arm i Apple Silicon,
• ulepszenia w integracji z Oracle Cloud Infrastructure,
• poziomy doświadczenia w interfejsie VirtualBox Managera,
• narzędzie do zbierania logów i łatwiejszej diagnostyki,
• nowe możliwości w VBoxManage.

Dla osób uczących się wirtualizacji najciekawsza może być prostsza obsługa interfejsu i lepsza diagnostyka. Dla użytkowników Maców z Apple Silicon ważna będzie obsługa Arm. Dla osób pracujących z chmurą Oracle istotne będą rozszerzenia związane z OCI.

VirtualBox nadal pozostaje bardzo dobrym narzędziem do budowania lokalnego laboratorium IT. Możemy na nim testować systemy operacyjne, sieci, serwery, usługi i różne scenariusze administracyjne bez ryzyka dla głównego systemu.

Nowa wersja pokazuje, że projekt nadal się rozwija i próbuje odpowiadać na zmiany w świecie sprzętu, chmury oraz potrzeb użytkowników.

Natomiast jeśli chcesz poznać VirtualBoxa od podstaw i zbudować własne laboratorium IT, więcej praktycznych przykładów znajdziesz w mojej książce VirtualBox w praktyce.